Kedilerde şeker hastalığı
Şeker hastalığı (diabetes mellitus) kedilerde sık görülen hormonal bir hastalıktır ve görülme sıklığının arttığı düşünülmektedir.[1] Kedilerdeki tablo, insanlardaki tip 2 diyabete benzer: vücut insüline yeterince yanıt vermez ve zamanla pankreas yeterli insülin üretemez hale gelir.
En sık belirtiler çok su içmek, çok idrara çıkmak ve iştah yerindeyken kilo kaybıdır. Bazı kediler arka bacaklarının üzerine, topukları yere değecek şekilde basmaya başlar. Bu belirtilerden biri varsa kan ve idrar tahlili için veteriner hekiminize başvurun.
Kilonun rolü
Fazla kilo, kedilerde şeker hastalığının en önemli risk etkenlerinden biridir. 1.457 kedinin izlendiği çalışmada, fazla kilolu kedilerde şeker hastalığı ideal kilodaki kedilere göre belirgin şekilde daha sık görüldü.[2] Kısırlaştırma, ev içinde hareketsiz yaşam ve yaşın ilerlemesi riski artıran diğer etkenlerdir.
Kilolu bir kedide yavaş ve kontrollü kilo kaybı, insülin duyarlılığını iyileştirerek tedaviyi kolaylaştırır.[1] Kilo verme hızı ve hedefi veteriner hekim tarafından belirlenmelidir; kediler hızlı kilo kaybına ve uzun süreli açlığa iyi dayanmaz.
Remisyon mümkün mü?
Kedilerde şeker hastalığının dikkat çeken bir yönü, bazı kedilerin tedaviyle bir süre sonra insüline ihtiyaç duymayacak duruma gelebilmesidir. Bu duruma remisyon denir. Uluslararası kedi tıbbı kılavuzu, ideal kilo, uygun diyet ve uzun etkili insülin tedavisinin birlikte uygulanmasının çoğu kedide kan şekeri kontrolünü iyileştirdiğini belirtir.[1]
Remisyon şansı, tedavinin teşhisten sonra ne kadar erken ve ne kadar düzenli başladığına bağlıdır. İnsülin dozunu yalnızca veteriner hekiminiz ayarlayabilir; diyete geçerken doz da yeniden değerlendirilmelidir, çünkü düşük nişastalı bir diyet kan şekerini düşürerek insülin ihtiyacını azaltabilir.
Düşük nişasta, yüksek protein
Kediler etçildir; enerjilerini doğada büyük ölçüde protein ve yağdan sağlarlar. Mamadaki nişasta kan şekerini yükseltir, bu yüzden şeker hastası kedide nişastası düşük, proteini yüksek bir diyet tercih edilir.
Bu yaklaşım kontrollü bir çalışmayla incelendi. Şeker hastası 63 kedinin karşılaştırıldığı çalışmada, düşük karbonhidratlı mamayla beslenen kedilerin insüline ihtiyaç duymayacak duruma gelme olasılığı, orta karbonhidratlı yüksek lifli mamayla beslenenlere göre belirgin şekilde daha yüksekti.[3]
Yine de her kedi aynı yanıtı vermez; bazı kediler yüksek lifli diyetlerle de iyi kontrol sağlar. Diyet seçimini kedinizin kilosu, böbrek değerleri ve diğer sağlık durumuna göre veteriner hekiminiz yapar.
Öğün düzeni
- İnsülin iğnesiyle öğünleri aynı saatlere oturtun; çoğu kedide günde iki iğne ve iki öğün uygundur.
- Günlük miktarı mutfak tartısıyla ölçün ve kaydedin; iştahtaki değişiklikler tedavinin seyri için önemli bir işarettir.
- Kedi öğününü yemezse insülin dozunu kendiniz değiştirmeyin; veteriner hekiminizi arayın.
- Ödül ve sofra artığı kan şekerini dengesizleştirir; vermek isterseniz diyet mamasının tanelerini kullanın.
Protect Obésité ve şeker hastalığı
Protect Obésité kedi maması, etiketinde “aşırı vücut ağırlığının azaltılması” ve “glikoz arzının düzenlenmesi (diabetes mellitus)” amaçlarını taşıyan bir veteriner diyet mamasıdır (PARNUT).[4] Nişastası %14’tür; %36 protein, %12 lif ve L-karnitin içerir. Lifli yapısı ve düşük nişastası kan şekerindeki ani yükselmeleri sınırlamaya yardımcı olur.
Etikette önerilen kullanım süresi şeker hastalığında başlangıçta 6 aya kadardır. Büyüme döneminde, gebelik ve emzirmede, böbrek yetmezliğinde ve zayıf ya da kilo kaybeden kedilerde kullanılmaz. Şeker hastalığıyla birlikte kilo kaybı varsa diyet seçimini mutlaka veteriner hekiminizle yapın.
Çok su içme, çok idrar ya da iştah yerindeyken kilo kaybı fark ederseniz kan ve idrar tahlili için veteriner hekiminize başvurun. Tedavi altındaki kedide halsizlik, sendeleme ya da nöbet görülürse hemen arayın.



